Kącik literacki

- - „Mistrz Lekkiego Pióra 2025/2026” - fragmenty najlepszych prac pisemnych (zadanie 5.)
    Spotkanie z bohaterem lektury obowiązkowej, który przekona Cię, że warto podejmować w życiu ryzyko.
    
    Maja Janowicz, kl. VII „b” – 13/18 p.
    
    Słońce wymykało się przez szpary w firankach, tym samym oświecając mi twarz, lewa noga wystawała spod koca. W łóżku było bardzo przyjemnie, spojrzałam na kafelki i wiedziałam, jak bardzo są zimne, a kołdra? Idealna i nagrzana od mojego ciała, bardzo nie chciałam wstawać, ale musiałam.
    
    Postawiłam powoli nogę na podłodze, potem drugą i poszłam do kuchni. Zobaczyłam kilkadziesiąt naleśników położonych jeden na drugim, jeszcze unosiła się para. Oczy mi się zaświeciły.
    
    - Ale któż to zrobił? – zapytałam sama siebie. – Nie zjem przecież samych naleśników, urozmaicę je owocami.
    
    Już szłam leśną drogą, rozglądając się za jagodami, malinami, a najbardziej oczekiwałam jeżyn. Wtedy zobaczyłam…
    
    Dominik Sparzak, kl. VII „a” – 13/18 p.
    
    Usiadł obok mnie i zapytał, dlaczego jestem smutny. Opowiedziałem mu o swoich obawach, o tym , że boję się porażki i wolę próbować nowych rzeczy czy doznań. Mały Książę uśmiechnął się lekko i zaczął opowiadać o swojej podróży po różnych planetach. Wspomniał o spotkaniu z królem, który chciał rządzić wszystkim, oraz z bankierem, który całe życie poświęcił liczeniu gwiazd, ale nigdy nie potrafił się nimi naprawdę cieszyć. Najbardziej jednak poruszyła mnie historia o róży. Powiedział, że choć była nieznośna, zdecydował się ją pokochać i troszczyć o nią. To właśnie to uczucie sprawiło, że jego życie nabrało sensu. Zrozumiał, że warto było podjąć ryzyko, bo dzięki temu nauczył się odpowiedzialności i miłości.
    
    Spotkanie z bohaterem lektury obowiązkowej, który przekona Cię, że warto czynić świat lepszym.
    
    Jakub Chojnowski, kl. VIII – 13/18 p.
    
    […] siedziałem przy biurku i patrzyłem przez okno. Na dworze było już ciemno, latarnie świeciły słabo, a ulice były prawie puste. Trochę się nudziłem i rozmyślałem o różnych sprawach. Myślałem o tym, jak wygląda dzisiejszy świat. Wszędzie kłótnie, problemy i brak porozumienia. Zacząłem się zastanawiać, czy w ogóle da się coś zmienić i czy jedna osoba ma jakiekolwiek znaczenie. […]
    
    Przyznał [Marek Winicjusz], że był egoistyczny, myślał głównie o sobie i swoich przyjemnościach. Traktował ludzi bez szacunku, a podczas uczty Ligię chciał zdobyć siłą. Potem jednak sposób mówienia zmienił się i zaczął opowiadać o chrześcijanach.
    
    Opowiadał o Ligii, o jej dobroci i wierze. Mówił, że to ona sprawiła, iż się zmienił. Zrozumiał, że miłość to nie rozkazy ani przemoc, tylko troska i szacunek. […]
    
    Na koniec spojrzał na mnie i powiedział, że świat sam się nie zmieni. To ludzie muszą go zmienić poprzez dobre czyny.
    
    Nadia Miszkowicz, kl. VIII – 13/18 p.
    
    - Chwila… - zaczęłam – chyba cię skądś znam.
    
    Po usłyszanych słowach na jego twarzy pojawił się uśmiech.
    
    - Jestem Piotr Apostoł, a ty masz na imię Kornelia, tak?
    
    - Tak, ale… - zawahałam się – co ja tu robię? Jak tu trafiłam.
    
    - Jesteś tu, bo zauważyłem, że potrzebujesz mojej siły.
    
    - Twojej siły? – spytałam zaintrygowana.
    
    - Usiądź – wskazał palcem duży kamień, na którym sam znalazł sobie miejsce. Posłusznie zrobiłam to, o co mnie poprosił. – Widzisz, kiedyś byłem taki jak ty. Jeszcze jakiś czas temu próbowałem uciec stąd, bałem się. Lecz wtedy, właśnie w tym miejscu objawił mi się sam Pan. Uświadomił mi, że nie mogę uciec. Moim zadaniem było zostać w tym miejscu, czynić dobro i sprzeciwiać się temu, co złe. Po tych słowach wróciły mi wspomnienia dotyczące sytuacji, która miała miejsce niedawno. Zaczęłam rozważać, czy postąpiłam słusznie, gdy uciekłam, nie pomagając ofierze przemocy.
    
    Wśród ludzi jest się także samotnym (rozprawka).
    
    Zofia Stepnowska, kl. VII „a” – 13/18 p.
    
    Ludzie już od lat podróżują. Niektórzy do innych miast, krajów, a nieliczni nawet na odległe planety. Każdy nabywa nową wiedzę podczas pobytu w innym miejscu, bardzo często jest ona przydatna w życiu codziennym. Uważam więc, że podróże kształcą. Postaram się to udowodnić w dalszej części pracy.
    
    Po pierwsze, gdy podróżujemy, często szukamy ucieczki od problemów. Jako przykład mogę podać głównego bohatera lektury „Mały Książę” Antoine’a de Saint-Exupery’ego. Jego codzienne życie było nudne, ponieważ zawsze robił to samo, ale kiedy pewnego dnia zamiast baobabu na jego planecie wyrosła róża, zmieniło się to. Dowiedział się, że była bardzo wymagająca i potrzebowała stałej opieki. […] Gdy przyleciał na Ziemię i spotkał róże, zdał sobie sprawę, że jego róża jest jedyna i dla niego najważniejsza. Ten przykład pokazuje, że kiedy szukamy ucieczki od problemów i wyjeżdżamy, możemy znaleźć na nie rozwiązanie nawet przez przypadek.
    
    Jeżeli nie szata zdobi człowieka, to co stanowi o jego wartości? (rozprawka)
    
    Anna Prądzyńska, kl. VIII – 13/18 p.
    
    Po drugie, ludzie, którzy nie posiadają wiele, bardzo często starają się za wszelką cenę dać osobom potrzebującym wszystko, co tylko mogą. Pokazuje to historia „Zośki” oraz „Alka” z „Kamieni na szaniec” A. Kamińskiego. Dwójka młodych mężczyzn żyła podczas drugiej wojny światowej. Bohaterowie robili wszystko, by pomóc odzyskać niepodległość okupowanej ojczyźnie i wesprzeć innych. Widać to podczas akcji Małego Sabotażu lub sytuacji, w której chłopcy ratowali swojego przyjaciela „Rudego” z rąk gestapo, nie zważając na stanowczy zakaz Armii Krajowej wykonania takiej misji. Odbicie zakończyło się sukcesem, ale Jan niewiele później stracił życie wskutek otrzymanych od Niemców obrażeń.
    
    To wszystko pokazuje, iż tak naprawdę nie szata zdobi człowieka, a jego prawdziwą wartością jest to, jak postępuje wobec innych.
    
    Sebastian Brzeski, kl. VIII – 13/18 p.
    
    Zaczynając, stwierdzę, że odwaga jest czymś, co na pierwszy rzut oka może się wydawać czymś niebezpiecznym, lecz po zastanowieniu się może być opłacalna. Przykład w lekturze „Quo vadis” H. Sienkiewicza stanowi moment, gdy Marek Winicjusz przebywa w gościnie u chrześcijan i decyduje się przyjąć chrzest., żeby być ze swoją ukochaną Ligią, mimo że chrześcijanie są źle traktowani w Cesarstwie Rzymskim. Winicjuszowi i jego wybrance udaje się przetrwać prześladowania i uciec na Sycylię. Powyższy przykład pokazuje, jak podejmowanie odważnego ryzyka jest w stanie się „odpłacić”.

Kącik literacki

„Mistrz Lekkiego Pióra 2025/2026” - fragmenty najlepszych prac pisemnych (zadanie 5.)

Linki

Kontakty

Logowanie